Tag Archives: torfaen

Sut mae cyfryngau cymdeithasol yn gallu helpu aelodau etholedig i gyfathrebu â’u cymuned

Sut all cynghorwyr defnyddio cyfryngau cymdeithasol fel rhan o’u gwaith? Siaradodd Dyfrig Williams gyda’r Cynghorydd Giles Davies, Maer Torfaen.

Edrychodd y gynhadledd #PSDigital ar sut mae gwasanaethau cyhoeddus yn defnyddio cyfryngau cymdeithasol, ac roedd yna lot i feddwl amdano yn sgil y gynhadledd. Siaradodd Ben Black am ei safle hyperlleol ar gyfer Cwmbrân, ac fe wnes i gael y cyfle i siarad ag ef am y ffordd mae’r Cynghorydd Giles Davies, Maer Torfaen, yn defnyddio cyfryngau cymdeithasol i gysylltu â chymuned Abersychan. Os ydych chi am weld beth sy’n digwydd yn yr ardal, edrychwch ar y hashnod #AbersychanWard, a gafodd ei ddechrau gan y Cynghorydd.

Lleol v Cenedlaethol

Cyng. Giles DaviesRoedd y Cynghorydd Davies yn ddigon caredig i drafod ei ddull gyda mi, ac un o’i bwyntiau cyntaf oedd bod gan bobl ddiddordeb yn yr hyn sy’n digwydd ar eu stepen drws yn hytrach na materion blaid genedlaethol a gwleidyddol. Mae’r Cynghorydd Davies wedi bod yn llwyddiannus yn ei gyfathrebu trwy ffocysu yn uniongyrchol ar faterion Abersychan.

Achos mae’n cymryd ymdrech i reoli cyfrifon cyfryngau cymdeithasol, mae’r Cynghorydd Davies wedi penderfynu canolbwyntio ar ddefnyddio Facebook a Twitter. Mae pobl rhwng 16 a 85 oed wedi cysylltu ag ef trwy Facebook, ac mae Twitter wedi bod yn ddefnyddiol achos mae’n llwytho’n gyflymach. Mae’r wasg leol yn ei ddilyn hefyd felly maent yn rhannu ei weithgareddau drwy eu sianeli nhw.

Mae cyfryngau cymdeithasol yn galluogi’r Cynghorydd Davies i ymateb yn gyflym i beth sy’n digwydd yn ei ardal. Os oes ffordd ar gau, mae’n gallu rhannu ble sydd wedi cael ei effeithio yn gyflym gan fod ei ffôn yn ei boced trwy’r amser. Mae’r dulliau yma hefyd yn galluogi iddo fod ar gael ar gyfer sgwrs ar unwaith, sy’n lot fwy cyfleus i aelodau’r gymuned.

Ar-lein v All-lein

Ers dechrau defnyddio cyfryngau cymdeithasol, dyw’r Cynghorydd Davies ddim yn rhedeg cymorthfeydd traddodiadol, gan does yna ddim galw amdanynt. Wedi dweud hyn, dyw hyn ddim wedi stopio ei ymgysylltu all-lein. Mae ef nawr yn cerdded drwy’r fwrdeistref ac yn cyfarfod trigolion i drafod y materion sydd ganddynt. Mae’n defnyddio cyfryngau cymdeithasol i ddweud wrth bobl pryd a ble mae fe ar gael, a hefyd mae’n defnyddio WiFi busnesau lleol i ryngweithio, sy’n golygu mae’n rhoi cyhoeddusrwydd iddynt wrth iddo gyfarfod ag aelodau o’r cyhoedd yno. Wrth gwrdd â phobl mewn caffis, mae’n tynnu sylw at ei gefnogaeth ar gyfer siopa lleol a chymunedau bywiog.

Mae defnydd y Cynghorydd Davies o gyfryngau cymdeithasol yn ei helpu i gyfathrebu beth mae ei gwaith yn cynnwys, ac i ddangos bod nhw’n mynd ati i ymateb i bryderon pobl. Pan mae pobl yn cysylltu â fe am fater, mae’r Cynghorydd Davies yn rhannu ei e-bostiau i’r cyngor ar Facebook fel y gall pobl weld ei fod wedi ymateb i beth maen nhw wedi dweud.

Mae’r Cynghorydd Davies hefyd yn gallu arddangos y gwahaniaeth mae’n gwneud i’r gymuned drwy rannu ei waith codi sbwriel pan mae fe allan yn cerdded. Trwy ymateb i sylwadau ar yr erthygl, mae fe hefyd yn gallu helpu pobl i ddelio â materion rheoli gwastraff.

Tryloywder

Mae tryloywder y Cynghorydd Davies yn ei alluogi i adeiladu ymddiriedaeth y gymuned ynddo. Mae hyn wedi cynnwys cyhoeddi ei dreuliau ar-lein, a wnaeth cael ymateb cefnogol. Mae’n gallu cael adborth ar syniadau ar helpu’r gymuned, fel Siambr Fasnach, a hyd yn oed gwahodd pobl i wirio ei fersiwn drafft o’i Adroddiad Blynyddol. Mae’n werth darllen y sylwadau o dan yr erthygl i weld sut mae’r gymuned yn teimlo amdano.

Ar y cyfan roeddwn i’n meddwl roedd y ffordd mae’r Cynghorydd Davies yn defnyddio cyfryngau cymdeithasol yn arbennig. Fel rhywun sy’n defnyddio cyfryngau cymdeithasol fy hun, rydw i wedi gweld eu potensial i newid sut mae aelodau etholedig yn rhyngweithio â phobl yn eu cymuned. Mae’n wych gweld sut mae’r Cynghorydd Davies wedi gwneud y gorau o’r cyfleoedd mae cyfryngau cymdeithasol yn rhoi iddo er mwyn cyfathrebu’n well â phobl Abersychan.

Personal use of social media

Social Media

Before starting my role here at the Wales Audit Office’s Good Practice Exchange, I’d always kept work related tweets separate from my personal account.

I always felt uneasy that I may bring shame upon my work colleagues by tweeting something inappropriate. But when I was fortunate enough to get this job, I realised that I faced losing a few contacts because this project didn’t have a Twitter account at the time (but does now). I decided to take the plunge and mix business with pleasure.

When I worked at WCVA I admired how my colleague Michelle Matheron managed to do what I’m just getting my head around now, by tweeting about the implications of Welsh politics for the third sector and (in her words) “girlie nonsense”. But the girlie nonsense she tweets gives a great context to her work. Working around politics isn’t just a job for Michelle, by following her it becomes clear that it’s an interest and a passion. The authenticity of her tweets adds weight to what she says, and also reminds you that you can engage with her directly.

At this point I still wasn’t entirely sure that I could be personal in a professional context and vice-versa, but since taking that step I’m very glad that I have. Having never previously worked around auditing, I’ve got a lot to learn. Twitter’s given me the chance to learn more about what Wales Audit Office staff do, and also get to know them as individuals. There are lots of great people worth following, but just for two examples it’s been great following Huw Lloyd-Jones, who’s been great at highlighting good practice in tweeting from local government in North Wales, and Mike Palmer, whose passion for sustainable development really shines through from his tweets.

Social media also gives people the opportunity to develop relationships with others, which poses some quite exciting possibilities for how public services relate to people.

By being on these platforms personally, we’re better equipped to know what effective tweeting looks like. The great thing is that there are lots of public services who are already using social media in this way, who are both personable and helpful. Organisations like Torfaen County Borough Council are interacting quickly, efficiently and in the medium of the person’s choice (in this case Twitter).

It’s become clear that organisations can’t continue to work the same way they did before social media. It’s clear that the way people access information from us is changing, as is the way we communicate. This great blog post from Comms 2.0 outlines why we need to change – because people want to hear from us in a language they can understand and relate to, in a personal way, where public services are people too.

Using social media personally is a great way to get to grips with what’s expected of an organisation. But more than that, by being on there as individuals, we’re also letting people know how our organisations work and how we reach the decisions we make and why we do what we do. As Tim Lloyd says in a great blog post for the Department for Business and Skills, “a face and a name, and a deep knowledge of a specific policy area, is far more appealing to our audiences than anonymous statements from a corporate account”. Whether this is true for everyone I’m not sure, but I can certainly say that personally I follow far more people than organisations.

Dyfrig

Defnydd personol o gyfryngau cymdeithasol

Social Media

Cyn dechreuais i’r swydd ‘ma yn Gyfnewidfa Arfer Dda Swyddfa Archwilio Cymru, roeddwn i’n cadw trydar gwaith ar wahân i drydar personol.

Roeddwn i wastad yn teimlo roedd yna bosibilrwydd byddwn i’n dod â gwarth ar fy nghydweithwyr trwy drydar rhywbeth amhriodol. Ond ar ôl i mi fod yn ddigon ffodus i dderbyn y swydd yma, fe wnes i sylweddoli roeddwn i’n debygol o golli cysylltiadau achos doedd dim cyfrif Twitter gan y prosiect ar y pryd (ond mae ‘na un nawr). Penderfynais i i gymysgu busnes gyda phleser.

Pan weithiais i yn WCVA, roeddwn i’n edmygu sut roedd fy nghydweithiwr i Michelle Matheron yn llwyddo i wneud hyn drwy drydar am wleidyddiaeth Cymru i’r trydydd sector a (yn ei geiriau hi) “girlie nonsense”. Ond mae’r “girlie nonsense” mae hi’n trydar yn rhoi cyd-destun i’w gwaith . Fe wnaeth e hefyd dangos i mi nad swydd yn unig oedd gweithio gyda gwleidyddiaeth Cymraeg i Michelle, ond yn hytrach roedd e’n ddiddordeb. Mae dilysrwydd ei thrydar yn ychwanegu pwysau i beth mae hi’n ddweud , ac mae’n atgoffa fi gallai ymgysylltu â hi yn uniongyrchol.

Ar yr adeg yma doeddwn i ddim yn siŵr byddai fi’n gallu fod yn bersonol mewn cyd-destun proffesiynol neu wneud y gwrthwyneb, ond ers cymryd y cam ‘ma rwy’n falch fy mod i wedi gwneud hynny. Does ‘da fi ddim cefndir mewn archwilio o gwbl, felly mae ‘da fi lot i ddysgu. Mae Twitter wedi rhoi’r cyfle i mi ddysgu mwy am beth mae staff Swyddfa Archwilio Cymru yn gwneud, ac mae fe hefyd wedi rhoi’r cyfle i mi ddod i nabod nhw fel unigolion. Mae llawer o bobl yn y Swyddfa sy’n werth dilyn, ond er mwyn rhoi dwy enghraifft dda i chi, mae’n werth dilyn Huw Lloyd-Jones, sydd wedi tynnu sylw at arferion trydar da mewn llywodraeth leol yng Ngogledd Cymru, a Mike Palmer, achos mae ei frwdfrydedd e ar gyfer datblygu cynaliadwy yn glir o’i drydar.

Mae cyfryngau cymdeithasol hefyd yn rhoi’r cyfle i ni ddatblygu perthnasau ag eraill, sy’n codi posibiliadau cyffrous ar gyfer sut mae gwasanaethau cyhoeddus yn ymwneud â phobl.

Rydyn ni mewn sefyllfa well i wybod beth trydar effeithiol yn edrych fel i ddinasyddion os ydym ar gyfryngau cymdeithasol yn bersonol. Y peth gwych yw bod llawer o wasanaethau cyhoeddus yn defnyddio cyfryngau cymdeithasol mewn modd personol, cyfeillgar a defnyddiol yn barod. Mae mudiadau fel Cyngor Bwrdeistref Sirol Torfaen yn rhyngweithio yn gyflym, yn effeithlon ac yn y cyfrwng mae’r unigolyn yn dewis (Twitter yn yr achos ‘ma).

Mae fe’n glir dyw mudiadau ddim yn gallu parhau i weithio yn yr un ffordd ag oeddent cyn cyfryngau cymdeithasol. Mae’n amlwg bod y ffordd mae pobl yn cael gafael ar wybodaeth wedi newid, yn ogystal â’r ffordd maen nhw’n cyfathrebu. Mae’r blog gwych yma o Comms 2.0 yn amlinellu pam mae angen newid – gan fod pobl eisiau clywed oddi wrthym mewn iaith maen nhw’n deall, mewn iaith maen nhw’n defnyddio’n bersonol, lle mae’n glir mai pobl sy’n cynnal gwasanaethau cyhoeddus hefyd.

Mae defnyddio cyfryngau cymdeithasol yn bersonol yn ffordd wych o fynd i’r afael â’r hyn a ddisgwylir o fudiad. Ond yn fwy na hynny, drwy ddefnyddio nhw fel unigolion, ni’n rhoi gwybod i bobl sut mae mudiadau ni’n gweithio, sut ni’n cyrraedd y penderfyniadau ni’n gwneud a pham. Fel mae Tim Lloyd yn dweud yn y blog yma ar gyfer Adran Busnes a Sgiliau Llywodraeth y Deyrnas Unedig, “mae wyneb, enw a gwybodaeth ddofn o faes polisi penodol, yn llawer mwy deniadol i’n cynulleidfaoedd na datganiadau dienw o gyfrif corfforaethol”. Sa i’n siŵr os yw hwn yn wir am bawb, ond mae hwn yn bendant yn wir yn bersonol, achos rwy’n dilyn lot mwy o bobl na mudiadau.

Dyfrig