Tag Archives: Slack

What I learnt from taking part in the #NatterOn Podcast

The way that we learn and consume information is constantly evolving. Dyfrig Williams reflects on what he learnt from taking part in the NatterOn podcast.

A copy of the NatterOn Podcast logo

For the last year or so I’ve been listening to podcasts to broaden my awareness of what’s happening in the world and to get a better understanding of how I can improve my work. The Podcast Addict app has been great in managing interesting podcasts because it brings a range of podcasts together into one feed.

Podcasts that I’ve found particularly helpful are:

I’d add the NatterOn podcast to that list too. It’s a podcast the looks at digital and marketing that’s put together by Helen Reynolds and Ben Proctor, who are two of the most switched on people I know. Helen gets how communications are being changed by social media more than anyone else I’ve ever met. And I’ve learnt so much about data from Ben. I particularly recommend his post on Data Maturity in local government, which has been the basis of my thinking on acquiring data with the Wales Audit Office’s Data and Tech Working Group.

So when they asked me to take part in the podcast, I jumped at the chance because I’d basically get an hour to pick their brains on interesting public service improvement topics.

So what did I learn?

Unsurprisingly, a lot. Helen shared a really interesting post on Unconscious Bias, which brings together many different types of bias into four main problems:

  • We aggressively filter information to avoid information overload.
  • Lack of meaning is confusing, so we fill in the gaps.
  • We need to act fast, so we jump to conclusions.
  • We’re working in complex environments so we focus on the important bits. Decisions inform our mental models of the world.

So what does this mean for public services? For me, it’s about awareness. If we take the time to actively reflect on these problems, then we can be more conscious of our bias as we interact with people and deliver services. We’ve already identified this as an issue at the Wales Audit Office, so we held an internal event to reflect on this. The Storify includes lots of useful resources, including Harvard’s Implicit Associations Test.

We also had a really good conversation about trust, PR and public services after Ben shared a post on the war on truth. Helen looked at the professions topping the Edelman Trust Barometer, which finds that people’s trust in government is generally a reflection of how content Britons are with their lot. This has big implications for how we interact with people from different socio-economic backgrounds.

As a project, we’ve undertaken work ourselves on looking at the importance of staff trust in public services. It’s interesting to take some of the lessons around staff trust and applying it in a wider context of working with communities:

  • Ability – have we shown that we are competent at doing our job?
  • Benevolence – do we have benign motives and a concern for others beyond our own needs?
  • Integrity – are we principled? Are we clearly acting in a fair and honest way?
  • Predictability – are people aware of what we’re likely to do?

After sharing a post on GCHQ’s Digital Approach, I also learnt from Ben that the analogy of frogs in boiling water is a complete lie.

What else did I share?

The Good Practice Exchange is also pondering how we can help public services develop their approaches to the Wellbeing of Future Generations Act. So I shared Chris Bolton’s post on Sustainable Decision Making and Simulation Games as it’s been useful in getting me to think differently about how we as a project might respond to the legislation in order to help services improve.

I’ve also been pondering about how we learn and develop in the workplace. In my ten years or so of working in public services, only three of the training courses I’ve attended have actually had any impact on my work. So how might we tie in our own learning and development with better organisations and improved public services? Carl Haggerty has written a great post on this.

Horses for courses

We have a slide that we use at our events that shows the many different that we share information – through our blog, social media, Randomised Coffee Trials, email and phone calls. We recognise that not everybody wants to receive information in the same form, and not everybody processes it the same way. One of the key principles of our work is that there isn’t a one size fits all approach for better services. Podcasts are another useful way of sharing learning and information, so it’s well worth having a listen to this and other podcasts to see whether they can help you improve your work and what you do.

Yr hyn a ddysgais o gymryd rhan ym mhodlediad #NatterOn

Mae’r ffordd ni’n dysgu a chymryd gwybodaeth i mewn yn datblygu drwy’r amser. Yn y blogbost isod mae Dyfrig Williams yn myfyrio ar beth y dysgodd trwy gymryd rhan ym mhodlediad NatterOn.

Copi o logo Podlediad NatterOn

Dros y flwyddyn neu ddwy ddiwethaf rydw i wedi bod yn gwrando ar bodlediadau i ehangu fy ymwybyddiaeth o’r hyn sy’n digwydd yn y byd ac i gael dealltwriaeth well o sut allai wella fy ngwaith. Mae’r app Podcast Addict wedi bod yn ffordd dda o reoli podlediadau ddiddorol gan ei fod yn dod â sawl podlediad at ei gilydd i mewn i un ffrwd.

Dyma rai Podlediadau rydw i wedi ffeindio’n ddefnyddiol:

Fe fyddwn i’n ychwanegu podlediad NatterOn i’r rhestr hefyd. Mae’n bodlediad ddigidol a marchnata sy’n cael ei rhoi at ei gilydd gan Helen Reynolds a Ben Proctor. Mae gan y ddau ohonynt feddylfryd hynod o flaengar. Mae Helen yn deall yn well na neb sut fydd cyfryngau cymdeithasol yn newid cyfathrebu. Ac rydw i wedi dysgu cymaint am ddata o Ben. Mae ei blogbost ar Aeddfedrwydd Data mewn llywodraeth leol yn arbennig, ac mae’r erthygl wedi bod yn sail i fy meddylfryd wrth i mi fynd i’r afael a data gyda Gweithgor Data a Thechnoleg Swyddfa Archwilio Cymru.

Felly pan wnaethon nhw ofyn i mi gymryd rhan yn y podlediad, dywedais ‘ie’ yn syth achos byddai’n rhoi’r cyfle i mi wneud y fwyaf o’u harbenigedd ar wella gwasanaethau cyhoeddus am awr.

Felly beth ddysgais i?

Fi’n siwr na fydd hyn yn syndod i unrhyw un, fe ddysgais i lot. Rhannodd Helen blogbost diddorol iawn ar Rhagfarn Anymwybodol, sy’n dod a nifer o wahanol fathau o ragfarn at ei gilydd i mewn i bedwar prif broblem:

  • Rydym yn hidlo gwybodaeth yn weithredol er mwyn osgoi gormodedd o wybodaeth.
  • Mae diffyg ystyr yn ein ddrysu, felly ni’n llenwi’r bylchau i mewn.
  • Rhaid i ni weithredu’n gyflym, felly ni’n neidio i gasgliadau.
  • Rydym yn gweithio mewn amgylcheddau cymhleth felly rydym yn canolbwyntio ar y darnau pwysig. Mae ein penderfyniadau yn llywio ein modelau meddyliol o’r byd.

Felly beth mae hyn yn golygu i wasanaethau cyhoeddus? I mi, mae’n ymwneud ag ymwybyddiaeth. Os ydym yn cymryd yr amser i fyfyrio’n weithredol ar y problemau yma, gallwn fod yn fwy ymwybodol o’n rhagfarn wrth i ni ryngweithio â phobl a darparu gwasanaethau. Rydym wedi nodi hwn fel mater pwysig yn Swyddfa Archwilio Cymru, felly cynhaliom ddigwyddiad mewnol i fynd i’r afael a hyn. Mae’r Storify yn cynnwys lot o adnoddau defnyddiol, gan gynnwys Prawf Cysylltiadau Ymhlyg Harvard.

Cawsom sgwrs dda iawn ar ymddiriedaeth a beth mae hyn yn ei olygu o ran Cysylltiadau Cyhoeddus a gwasanaethau yn gyffredinol ar ôl i Ben rhannu blogbost ar y rhyfel ar wirionedd. Edrychodd Helen ar y swyddi sydd ar frig Baromedr Ymddiriedaeth Edelman, sy’n dangos bod ymddiriedaeth pobl yn y llywodraeth yn dibynnu ar ba mor fodlon maen nhw â’u byd. Mae gan hyn oblygiadau mawr i sut rydym yn rhyngweithio â phobl o gefndiroedd cymdeithasol-economaidd gwahanol.

Mae ein prosiect wedi gwneud gwaith ar bwysigrwydd ymddiriedaeth staff yng ngwasanaethau cyhoeddus. Mae’n ddiddorol i gymryd rhai o’r gwersi o’r gwaith yma a’i rhoi mewn cyd-destun ehangach o weithio a chymunedau:

  • Gallu – ydyn ni’n dangos ein bod ni’n gallu gwneud ein gwaith?
  • Haelioni – oes gennym gymhellion diniwed a phryder am eraill sydd tu hwnt i ein anghenion ein hunain?
  • Gonestrwydd – ydyn ni’n weithredu i’n egwyddorion? Ydych chi’n weithredu mewn modd deg ac onest?
  • Rhagweladwy – ydy pobl yn gwybod beth rydyn ni’n debyg o wneud?

Ac ar ôl i mi rannu blogbost ar Ddull Digidol GCHQ, dysgais hefyd bod y ddywediad am brogaod mewn dŵr berwedig yn celwydd a hanner!

Beth arall wnes i rannu?

Mae’r Gyfnewidfa Arfer Da hefyd yn meddwl am sut allwn ni helpu gwasanaethau cyhoeddus i ddatblygu eu hymagweddau at Ddeddf Llesiant Cenedlaethau’r Dyfodol. Felly rhannais blogbost Chris Bolton ar Gemau Efelychu a Gwneud Penderfyniadau Cynaliadwy gan ei fod wedi ysgogi mi i feddwl yn wahanol am sut rydyn ni’n helpu gwasanaethau i wella.

Rydw i hefyd wedi bod yn meddwl am rôl dysgu a datblygu yn y gweithle. Rydw i wedi bod yn gweithio i wasanaethau cyhoeddus am ddeng mlynedd neu fwy, a dim ond tri o’r cyrsiau hyfforddi sydd wedi cael effaith go iawn ar fy ngwaith. Felly ydy e’n bosib i ddolenni ein dysgu a datblygiad gyda gwelliant gwasanaethau cyhoeddus? Mae Carl Haggerty wedi ysgrifennu blogbost arbennig ar hyn.

Rhannu gwybodaeth mewn modd addas

Mae yna sleid rydym yn defnyddio yn ein digwyddiadau i ddangos y ffyrdd gwahanol rydym yn rhannu gwybodaeth – drwy ein blog, cyfryngau cymdeithasol, Treialon Coffi ar Hap, e-bost a dros y ffôn. Rydym yn cydnabod nad yw pawb eisiau derbyn gwybodaeth yn yr un modd, ac nid yw pawb yn prosesu’r wybodaeth yma yn yr un ffordd. Un o egwyddorion allweddol ein gwaith yw does yna ddim dull ‘un maint i bawb’ ar gyfer gwasanaethau gwell. Mae podlediadau yn un o sawl ffordd ddefnyddiol y gallwch dderbyn a rhannu gwybodaeth, felly mae’n werth gwrando ar y podlediad yma a phodlediadau eraill i weld os allan nhw eich helpu chi i wella’ch gwaith a beth chi’n gwneud.

Could you go without internal email?

Is email bound up in the future of the way we work, or can new ways of working help us to share information more efficiently? Dyfrig Williams spoke to Lee Mallon of Rarely Impossible to find out.

LocalGovDigital's Unmentoring Logo

We all know the feeling of returning to work after a holiday to find a mountain of emails waiting for us. I always have a nagging feeling that I need to get to grips with my emails before I can start with the “real work” that I have in front of me.

My colleague Beth recently blogged about the recent review of our Randomised Coffee Trials, which pair people randomly to discuss the topic of their choice.

Alongside that, I’ve been taking part in LocalGovDigital’s Unmentoring, which is their version of Randomised Coffee Trials. In my latest discussion I had the chance to see if email really is a help or a hindrance by catching up with Lee Mallon of Rarely Impossible, who have ditched email for all internal correspondence.

Why chat about email?

Email has some issues, and a lot of that is down to behaviour. Whether it’s sending unsolicited emails or a dodgy use of the cc function to justify a sense of importance (check out Chris Bolton’s series of posts on bad email practice), a lot of the problems that come with email are down to us as users. The latest Natter On podcast gives a good account of both sides of the Email: good vs bad debate.

Another issue with email is that it tends to focus on work that specific individuals do rather than teams. That’s where tools like Slack can potentially help, as the format encourages people to work in teams. Tools like Trello can also help – why don’t we just log in and check the current state of play instead of sending a long series of email updates?

That’s not to say that changing the means of discussion is an answer in itself. Adopting a new tool comes with its own issues. People may not be particularly happy about having another source of communication to check, and an informal work tool like Slack (which comes with Emojis and GIFs) may be an anathema to some organisations’ working culture.

But if society is changing, and people’s expectations of public services are changing, do we as public service providers need to change too? A lot has already been written about how we can’t continue to communicate in the same way when using social media (including Helen Reynolds’ great post on psychopathy and social media). Can we really connect with communities when our day-to-day staff communications are inherently different? There are already signs that young people are choosing to communicate through apps instead of email.

What are Rarely Impossible doing?

I found my conversation with Lee really valuable. Not only was he happy to share his experiences over the phone, but he was also happy to share resources afterwards. It was fascinating to hear about the channels they were working through after 6 months, and their “1 year on post” is a fantastic “How to guide” for reducing your reliance on email.

And in case you think that it’s one thing for a private company to go email free and quite another for a public service, check out the work that’s taking place at Halton Housing.

Although email is our current default means of online office communication, we’re in a fascinating time where new tools are being developed all the time. If your organisation is thinking of ditching email, we’d love to hear from you so that we can share the learning from your experiences and whether it’s helping you to deliver better public services.

Allwch chi fynd heb e-bost mewnol?

Ai e-bost yw’r dyfodol o fyd gwaith, neu gall ffyrdd newydd helpu ni i rannu gwybodaeth yn fwy effeithlon? Siaradodd Dyfrig Williams i Lee Mallon o Rarely Impossible i gael gwybod.

Logo Dadfentora LocalGovDigital

Rydyn ni gyd yn gwybod y teimlad o ddychwelyd i’r gwaith ar ôl gwyliau i ffeindio mynydd o negeseuon e-bost. Rydw i wastad yn cael y teimlad bod angen i mi fynd i’r afael â’r negeseuon hynny cyn i mi ddechrau gyda fy “ngwaith go iawn”.

Yn ddiweddar, blogiodd fy nghydweithiwr Beth am yr adolygiad diweddar o’n Treialon Coffi ar Hap, sy’n paru pobl i drafod y pwnc o’u dewis.

Ochr yn ochr â hynny, rydw i wedi bod yn cymryd rhan yn Dadfentora LocalGovDigital, ei fersiwn nhw o’r Treialon Coffi ar Hap. Yn fy nhrafodaeth ddiweddaraf cefais gyfle i glywed os oedd e-bost yn wir yn gymorth neu’n rhwystr trwy ddal i fyny gyda Lee Mallon o Rarely Impossible, sydd wedi rhoi’r gorau i e-bost ar gyfer cyfathrebu mewnol.

Pam trafod e-bost?

Mae gan e-bost ychydig o broblemau, ac mae lot ohonyn nhw achos ein hymddygiad ni. Efallai bod pobl yn anfon negeseuon e-bost i bobl sydd ddim wedi gofyn amdanynt, neu ryw ddefnydd amheus o gopïo pobl i e-bost i gyfiawnhau teimlad o bwysigrwydd (cewch gipolwg ar flogiau Chris Bolton ar arferion e-bost drwg), mae lot o’r problemau yn deillio o ni fel defnyddwyr. Mae’r podlediad Natter On diweddaraf yn rhoi ystyriaeth i ddwy ochr y ddadl e-bost: da v drwg.

Problem arall gydag e-bost yw ei fod yn tueddu i ganolbwyntio ar waith unigolion yn hytrach na thimau. Dyma le y gall offer fel Slack helpu o bosibl, gan fod y fformat yn annog pobl i weithio mewn timau. Gall offer fel Trello helpu hefyd – pam nad ydyn ni’n mewngofnodi i checio’r sefyllfa yn lle anfon cyfres hir o ddiweddariadau e-bost?

Dyw hwn ddim i ddweud bod newid y dull yn ateb ynddo’i hun. Mae mabwysiadu teclynnau newydd yn dod â materion hefyd. Mae’n bosib na fydd pobl yn arbennig o hapus am gael ffynhonnell arall o gyfathrebu i checio, ac ydy dull cyfathrebu anffurfiol fel Slack (sydd gyda Emojis a GIFs) yn anathema i ddiwylliant gweithio rhai sefydliadau?

Ond os mae cymdeithas yn newid, ac mae disgwyliadau pobl o wasanaethau cyhoeddus yn newid, oes yna angen i ddarparwyr gwasanaethau cyhoeddus newid eu ffordd o weithio hefyd? Mae lot wedi cael ei ysgrifennu am sut na allwn ni barhau i gyfathrebu yn yr un modd (gan gynnwys blogbost grêt Helen Reynolds ar seicopathi a chyfryngau cymdeithasol). A allwn ni wir cysylltu â chymunedau mewn modd priodol pan mae ein ffordd ni o gyfathrebu yn hollol wahanol? Mae yna arwyddion yn barod bod pobl ifanc yn dewis cyfathrebu trwy apps yn lle e-bost.

Beth mae Rarely Impossible yn gwneud?

Dyma pam roedd fy sgwrs i gyda Lee mor werthfawr. Roedd e’n hapus i rannu ei brofiadau dros y ffôn, ac roedd e hefyd yn hapus i rannu adnoddau ar ôl hynny. Roedd e’n hynod o ddiddorol i glywed am y sianeli roedd Rarely Impossible yn gweithio trwyddo ar ôl 6 mis, ac mae eu blogbost “1 flwyddyn ar ôl y newid” yn ganllaw wych ar leihau eich dibyniaeth ar e-bost.

A rhag ofn eich bod chi’n meddwl bod e’n un peth i gwmni preifat i fynd heb e-bost a peth hollol wahanol i wasanaeth cyhoeddus, edrychwch ar beth sy’n digwydd yn Nhai Halton.

Er mai e-bost yw’r ffordd rydym yn cyfathrebu ar-lein yn fwyaf aml yn y swyddfa, rydym mewn cyfnod lle mae dulliau ac offer newydd yn cael eu datblygu drwy’r amser. Os yw’ch mudiad yn ystyried ffyrdd o fynd heb e-bost, byddai fe’n grêt i glywed o chi fel y gallwn ni rannu’r dysgu o’ch profiadau ac i glywed os yw’n helpu chi i ddarparu gwasanaethau cyhoeddus gwell.